HET WERK VAN MASARU EMOTO.

Masaru Emoto geboren in Yokohama in 1943 is een Japanse onderzoeker die uitgebreid onderzoek heeft gedaan naar water over de gehele wereld. Emoto ontwikkelde, niet zozeer vanuit de wetenschap maar veeleer vanuit zijn perspectief van oorspronkelijk denker, een methode tot het fotograferen van waterkristallen. Nadat hij al enige jaren bezig was met water las hij de zin: er zijn geen 2 sneeuwvlokken hetzelfde en vroeg zich af of dit in water ook het geval zou zijn.

Hij bevroor water uit meren, zeeën en kranen uit de hele wereld, bevroor deze bij een temperatuur van -20 graden, liet deze na 4 uur ontdooien en fotografeerde onder de microscoop de ontstane kristallen, waarvan de beelden magisch van schoonheid zijn.

De meest revolutionaire ontdekking deed hij door water bloot te stellen aan trillingen in de vorm van eerst muziek, later spraak en gedachten en afbeeldingen van verschillende landschappen dan wel gebruiksvoorwerpen. De foto’s die hieruit voortkomen, laten een totale verandering van het waterkristal zien afhankelijk van de gedachte dan wel afbeelding of muziek waaraan het water blootgesteld is.

Zo is op de foto’s te zien dat water waartegen de woorden Liefde en Dankbaarheid werd uitgesproken dit een prachtig waterkristal oplevert en dat zelfs deze woorden in een andere taal uitgesproken een ander kristal laten zien. Werd het water echter aangesproken met het woord idioot, dan leverde dit een totaal chaotisch beeld op waarin geen enkel kristal te ontdekken viel. Zelfs water waar tegen gezegd werd: Laten we dit doen, levert een kristal op van orde en schoonheid in tegenstelling tot water dat de boodschap: Doe dat! meekreeg.

Met muziek bleek het niet anders, muziek van Mozart leverde andere kristallen op dan muziek van Beethoven, en heavy metal muziek leverde kristallen die chaotische vormen laten zien.

De experimenten werden voortgezet door water in contact te brengen met gebruiksvoorwerpen zoals een computer, de magnetron, mobiele telefonie én de televisie.

Bij televisie was opmerkelijk dat zelfs de vorm van de kristallen veranderen naarmate het gebruikte tv programma  heilzaam was of niet!

Ook werd aangetoond dat de gezondheid dan wel stemming van de onderzoeker in dit experiment van invloed was op de uitkomst van de kristallen. Net als vele hedendaagse wetenschappers, komt ook Emoto tot de conclusie dat water drager van informatie is.

Een revolutionaire ontdekking dus, één van de tastbare bewijzen die de theorie van de kwantumfysica bevestigen en wel: dat alles met alles verbonden is en dat zowel woorden als gedachtenkracht een energie blijkt te zijn die invloed uitoefent op alles!

Meer informatie over zijn werk is te vinden op www.hado.net

WAT HEEFT DIT MET ONS TE MAKEN?

Om te beginnen bestaan wij voor 70% uit water, in de baarmoeder zelfs voor 99%.

Dit roept dus direct een aantal vragen op!

Hebben onze gedachten, indien je uit gaat van de mogelijkheid dat water in staat is om informatie op te slaan, effect op onze ongeborenen in de baarmoeder? En zou dit een verklaring kunnen zijn voor het feit dat baby’s helemaal niet zo blanco ter wereld komen als aanvankelijk gedacht werd? En wat voor consequenties heeft dit dan voor de leefwijze van zwangeren?

Is water als informatiedrager er de oorzaak van dat wij de uitdrukking gebruiken: “Ik voel het aan mijn water?” En wat bedoelen we daar dan eigenlijk mee?

Als een gedachte of woorden een dergelijk enorm effect hebben op onze waterhuishouding,  in hoeverre beïnvloeden wij onze gezondheid en geluk met de manier waarop wij tegen onszelf praten dan wel denken?

Betekent dit dat wij onszelf met repeterende negatieve innerlijke dialogen letterlijk ziek kunnen maken? In hoeverre is dit omkeerbaar en kunnen wij ons lichaam dan ook weer gezond maken? Wat zou dit betekenen voor onze volksgezondheid en dan vooral de enorme kosten die daar mee gepaard gaan? En zou hiermee water wel eens hét medicijn van de toekomst kunnen blijken te zijn? Is de mensheid inderdaad slechts dorstig in plaats van ziek? En wat zou dit betekenen voor de macht van de farmaceutische industrie?

En als woorden in de vragende dan wel gebiedende vorm een enorm verschil in kristallen opleveren, in hoeverre beïnvloedt dit dan onze woordkeuze ten aanzien van onze geliefden, kinderen, collega’s? En wat te denken van de woorden “Roken is dodelijk” op pakjes sigaretten tegenwoordig? Zou de trillingen die deze woorden veroorzaken niet veel schadelijker kunnen zijn dan roken zelf? Wordt het dan niet eens tijd het Ministerie van Volksgezondheid te bewegen deze teksten van de pakjes sigaretten te verwijderen en ze te vervangen door de woorden Liefde en Dankbaarheid? Zou hierdoor alleen al het sterftecijfer onder rokers teruggebracht kunnen worden?

En indien, wat Viktor Schauberger al ontdekte, water in zijn natuurlijke staat een levend organisme is dat vitaliserend voor ons is, wat zullen dan onze acties ten aanzien van ons waterbeheer moeten zijn om deze vitaliteit te herstellen? Wat betekent dit voor onze waterschappen, ons landschapsbeheer en onze waterleidingsbedrijven? En kan het gegeven dat onze gedachtenkracht invloed heeft op water, er dan niet voor zorgen dat wij zelf collectief zorg gaan dragen voor de zuivering van water? En kan onderzoek naar het gedrag van water ons waarschuwen voor een op komst zijnde tsunami’s?

En als onze gebruiksapparaten een zodanig effect hebben op water, wat heeft het dan voor effect op ons? En kunnen we ons hiertegen beschermen? En als wij een sticker op ons flesje water plakken met de woorden Liefde / Dankbaarheid, of we schrijven het gewoon op het flesje, welk effect heeft dit dan? Kunnen wij, door naar de boodschap van water te luisteren, een betere leefwereld creëren?

Genoeg vragen dus, de antwoorden zijn aan jou, kijk in hoeverre jij jouw werkelijkheid kan beïnvloeden en doe mee met het Het experiment!