Algemene informatie over het boekje: Jij bent Mooi, ontdek het zelf!        

Gefeliciteerd met de aankoop van dit  boekje dat nogal ongebruikelijke informatie bevat. Samen kunt u  met uw kind  op een spannende ontdekkingsreis gaan.

Het doel van dit boekje is om kinderen bewust te maken van de kracht en het effect van woorden zodat zij vanuit inzicht tot een gedragsverandering kunnen komen. Vanuit de visie dat “ervaring de beste leermeester is” staat in dit boekje, naast kennisoverdracht, de gevoelsbeleving van ieder individueel kind centraal. Dit materiaal is dan ook ontwikkeld vanuit de overtuiging dat ieder kind een aangeboren wijsheid bezit en feilloos kan voelen wat voor hem of haar goed /of niet goed voelt. Daarnaast beantwoordt het experiment geheel aan ons verlangen: eerst zien, dan geloven. Ieder kind kan zelf ontdekken of de aangeboden kennis voor waar aangenomen kan worden en leert hierdoor te vertrouwen op zijn/haar eigen waarneming.

THEORIE VAN WAARUIT DIT BOEKJE IS VOORTGEKOMEN

De Japanse onderzoeker Masaru Emoto vroeg zich af of water, net als sneeuwvlokken, in staat is om kristallen te vormen. Hij bevroor water bij een temperatuur van -20 graden gedurende vier uur. Tijdens het ontdooien bestudeerde hij het onder een microscoop, om te zien of er ijskristallen waren waar te nemen. En inderdaad, dat bleek het geval. Hij fotografeerde de ontstane kristallen, wat magische beelden opleverde. Nadat de onderzoeksmethode verfijnd was, werd er water van over de hele wereld gefotografeerd. Daaruit bleek dat de kristalbeelden van water er verschillend uit zien, afhankelijk van de herkomst van het water. Echt spectaculair was de ontdekking dat water in staat is trillingen op te slaan veroorzaakt door muziek, woorden en gedachten.

Zo leverde muziek van Mozart prachtige harmonische kristallen op in tegenstelling tot Heavy Metal muziek, die een chaotisch beeld weergaf waarin helemaal geen sprake was van kristalvorming. Met woorden bleek de uitkomst eender. Woorden als: liefde, dankbaarheid of je bent mooi, vertoonden prachtige kristallen. Woorden als: stommerd, ik vind je vies of ik haat je, vertoonden vergelijkbare chaotische beelden op als bij het experiment met rockmuziek.

Masaru Emoto heeft hiermee eerdere onderzoeken van wetenschappers als Albert Einstein (“alles is energie”) en van de gerenommeerde Franse wetenschapper Jacques Beneviste (die populair gezegd “het geheugen van water” ontdekte), visueel gemaakt voor een groot publiek.

Hij is auteur van o.a. het boek  “De boodschap van water” en reist tegenwoordig over de hele wereld om deze boodschap te verspreiden.

Meer informatie over zijn werk is te vinden op www.hado.net 

Hoezo  “water en normen”?

Wat heeft deze ontdekking met ons te maken?

Aangezien wij voor ongeveer 70 % uit water bestaan, heeft deze ontdekking een directe link met ons.

In dit boekje is een praktische toepassing gemaakt van deze theorie waarin voor een ieder, door het aangaan van het experiment,  te ontdekken valt of deze theorie voor henzelf van enige waarde is.

In geen enkele zin wordt er in dit boekje een oordeel uitgesproken over goed of fout.  Hoe ieder kind de vragen beantwoordt zegt louter iets over de belevingswereld van het kind op dit moment. Dit geldt tevens voor de uitkomst van het experiment zoals hieronder aangegeven.

Het experiment

Het experiment met de potjes is bedoeld als middel tot bewustwording  en niet als een opzichzelfstaand doel.

Uit eerdere experimenten op scholen is  gebleken dat de uitkomsten niet altijd eenduidig zijn.

In een experiment van een groep 6  bleek de uitkomst een onverwacht tegengestelde. Het “positieve” potje werd zwart en het “negatieve” potje bleef helder. Op de vraag aan de hele klas of zij daar een verklaring voor hadden, kwamen zij zelf met een opzienbarende verklaring. Sommige kinderen hadden gemerkt dat er kinderen waren die het experiment saboteerden, dus moedwillig omgedraaid toespraken.

 Vervolgens werden deze kinderen door de gehele groep aangesproken op hun gedrag en kwam krachtig naar voren dat zij het hele experiment nogmaals over wilden doen en hierbij geen sabotage meer dulden. De klas begon nogmaals aan het experiment en maar liefst  binnen drie weken hadden zij resultaat.

Wat een prachtig voorbeeld hoe groepspatronen in een klas aan het licht kunnen komen en ook, dat in dit geval, de saboteurs aangesproken werden door de gehele klas op hun gedrag.  Met andere woorden; een eenduidige uitkomst van het potjesexperiment is niet altijd te verwachten. Indien dit bij uzelf of uw kind aan de orde mocht zijn, tracht dan samen uit te vinden wat daarvan de oorzaak zou kunnen zijn. De uitkomst van het experiment geeft namelijk  weer waar de veelal onbewuste aandacht naar uit gaat en opent hiermee de mogelijkheid hierover een gesprek met uw kind te beginnen.

 Zo bleek bijvoorbeeld een persoon die het experiment deed het heel moeilijk te vinden een negatieve tekst tegen het potje uit te spreken, maar werd zich daardoor bewust van het feit dat ze daar ten aanzien van haarzelf helemaal geen moeite mee bleek te hebben. Hierdoor werd zij geconfronteerd met de negatieve innerlijke dialogen die zij elke dag met zichzelf bleek te voeren. Voor meer ervaringen kan op de site worden gekeken onder Forum. Mocht u hierover vragen hebben  dan kunt u ook contact opnemen met info@newtide.tv

Het toespreken van de potjes

Nadat u de potjes zoals aangegeven  in het boekje een vaste plek hebt gegeven  én de beginsituatie op foto heeft vastgelegd, begint het toespreken van de twee potjes.  Het is belangrijk dat de potjes worden toegesproken met het gevoel dat bij de geschreven tekst op de potjes hoort. Uit een eerder experiment met een groep is namelijk gebleken dat er geen verandering optrad in de potjes aangezien de woorden werden opgedreund zoals de tafel van drie kan klinken. Tevens krijgt uw kind hiermee de gelegenheid om kennis te maken met de wet van aandacht, focus en intentie en worden deze vaardigheden tijdens dit experiment ontwikkeld.

Ook kan het uw kind de gelegenheid geven om ongecensureerd  zijn boosheid of agressie te uiten tegen het potje en daarna  het resultaat daarvan te zien. Het is gebleken dat sommige kinderen het als ongemakkelijk ervaren om tegen een potje te praten. In dat geval kunt u uw kind ook voorstellen de tekst op een briefje te schrijven en dit onder het potje te leggen, ook dit is effectief gebleken.

Vaak blijken kinderen zelf verbazend creatief om manieren te vinden om tegen het potje te praten; dus u kunt uw kind gerust het initiatief laten nemen.

Voor kinderen die al vertrouwd zijn met deze materie en ook de wet van aandacht en focus en intentie beheersen, kan het spannend zijn om hetzelfde experiment te doen, maar dan louter en alleen met denkkracht, dus zonder tekst of uitgesproken woorden, doch met gerichte focus, intentie en denkkracht. Ook dit blijkt te werken.

Wanneer mag u resultaat verwachten?

Uit eerdere experimenten is gebleken dat het tijdsbestek waarin  verandering in de potjes optreedt nogal kan verschillen. Dit is afhankelijk van een aantal factoren; met welke frequentie worden de potjes toegesproken en vooral met welke intentie, focus en aandacht. Er zijn al resultaten geboekt binnen drie weken, in andere gevallen duurde het zes weken.  Overal waar je veel en gerichte energie insteekt manifesteert zich sneller; deze wet lijkt hier van toepassing.

 Het is raadzaam om het experiment pas af te sluiten als u en uw kind het er over eens zijn dat er verandering in de inhoud van de potjes heeft plaatsgevonden. Vervolgens fotografeert u de uitkomst en kunt u deze aanbieden via info@newtide.tv . Uw foto en ervaring worden geplaatst onder Forum op de site waardoor een database zal ontstaan met uitkomsten. Het is daarnaast leuk voor kinderen om te zien wat de uitkomsten en ervaringen van andere kinderen en scholen waren.

Hoe dan verder?

Aangezien de uitkomst van het experiment kinderen bewust maakt van de kracht en het effect van woorden is het bij uitstek geschikt om hierna de link te leggen met pesten. De uitdrukking ‘schelden doet geen pijn’ kan hierdoor ontkracht worden, een gegeven dat elk kind gevoelsmatig allang weet maar die nu visueel gemaakt is. Ook kennen kinderen als geen ander het mechanisme’ liever negatieve aandacht dan geen aandacht’; daar  is de uitkomst in het genegeerde potje  een goed voorbeeld van. Bij eerder gedane experimenten op scholen bleek dat kinderen erg  geschrokken waren van de uitkomst van het genegeerde potje, aangezien buitengesloten worden of niet mogen meedoen een veelvoorkomend verschijnsel is.

Nadat u gedeeld hebt of en wat uw kind van dit experiment geleerd heeft, bent u aangekomen bij het laatste hoofdstuk dat geheel gewijd is aan dankbaarheid.

Dit om kinderen bewust te laten worden van  hetgeen ze al hebben en daar dankbaar voor te zijn.  Het afsluitende hoofdstuk opent op speelse wijze de deuren van hun fantasie om zich een voorstelling te maken van hun toekomst, die van de wereld  en de rol die zij daarin zouden kunnen innemen, en  bekrachtigt hen  in hun eigen potentie.                                                 

Aangezien dit boekje nogal ongebruikelijke informatie  betreft, verwacht ik dat er vanuit de gebruikers veel vragen dan wel suggesties zullen komen.

 U bent van harte uitgenodigd deze met ons te delen, zodat er nog aanpassingen kunnen plaatsvinden die dit boekje zouden kunnen verbeteren.

Veel plezier toegewenst met dit boekje en ik zie graag jullie reacties tegemoet op info@newtide.tv

Met hartelijke groeten, 

Esther van Benthem

HOE KWAM DIT BOEKJE TOT STAND?

Esther van Benthem (1963) is vroedvrouw en moeder van twee dochters. Het idee van dit boekje werd geboren na het interview dat zij had met Masaru Emoto, te bekijken op www.newtide.tv

Als praktisch ingesteld mens is het haar passie om een brug te bouwen tussen  de theorie en de mogelijke praktische toepassing  daarvan in het dagelijkse leven.  Na enkele experimenten met individuen en met kinderen op  basisscholen, kwam zij in contact met Carin Wormsbecher, directeur van drukkerij Wedding. Vanuit  haar enthousiaste reactie en samenwerking  zag dit boekje het levenslicht.